De lichtpuntjes van Melanie

04 september 2020

Roodharige vrouw lachend naar de camera voor een houten wand.
Hoi! Mijn naam is Melanie en ik ben 37 lentes jong. Ik heb een zoon Jamie en woon samen met mijn vriend en 2 katten in een leuk rijtjeshuis met een grote tuin. Hoewel ik geestelijk 25 jaar oud ben heb ik helaas het lichaam van een 90-jarige waar altijd wel wat mis mee is. Ik heb HMS, Fibromyalgie, ADD en Autisme je kunt dus wel stellen dat rust en geluksmomentjes voor mij erg belangrijk zijn. Nu zijn er een aantal dingen in mijn leven waarvan ik super gelukkig word. Zoals mijn vriend, familie en onze katten. Maar in deze blog neem ik jullie mee naar mijn geluksmomentjes die niet zo standaard zijn.
Boeken
Laat ik daar mee beginnen. Als klein meisje las ik al erg graag. Ik ben een erg snelle lezer en verslind boeken bij het leven. Mijn favoriete genre is Fantasy maar daarnaast lees ik ook veel romans, Young Adult boeken, en thrillers. Ik lees voornamelijk boeken van Nederlandstalige boeken. Het mooiste boek dat ik ooit heb gelezen is Zondagskind van Judith Visser. Dat boek gaat over een meisje met autisme.
Mijn Camera 

Ik heb sinds kort een prachtige spiegelreflexcamera van Nikon. Vroeger stond ik vaak als model voor de camera maar tegenwoordig vind ik het veel leuker om anderen te fotograferen. Lekker de natuur in of naar een prachtig oud gebouw en dan foto’s maken. Zo mocht ik onlangs auteur Lotte van de Noort fotograferen. Hoewel ik het soms ook nog erg spannend vind omdat ik het nog niet zo lang doe geniet ik er echt van.

Koken en Bakken

Daar word ik echt super vrolijk van. Vooral van bakken, want zeg nou zelf wat is er leuker en meer ontspannen dan met je handen in dat lekkere plakkerige deeg zitten en het deeg te blijven kneden en uiteindelijk een heerlijke taart, koekje of brood in je handen te hebben. Daarnaast ben ik glutenintolerant en in veel glutenvrije producten zitten mega veel suikers dus maak ik het liever zelf.

 

Als we het dan over koken hebben dan heb ik daar zoveel leuke herinneringen aan. Mijn vader is inmiddels 7 jaar geleden overleden maar met hem stond ik vaak in de keuken. Hij leerde me bijvoorbeeld hoe ik kip pilaf moest maken. Daarnaast mocht ik met kerst altijd mee helpen in de keuken als we een groot familie etentje hadden. Ik vond dat heerlijk want koken was mijn passie en daarnaast hoefde ik niet met alle familie leden te praten een win win situatie dus. Ik heb uiteindelijk ook een opleiding gedaan voor koken en serveren. Ons favoriete familierecept is Kipcocktail.

šŸš° 

Mijn blog 

 Sterker nog in denk dat je wel mag stellen dat mijn blog mijn redding is geweest. Ik zat al een aantal jaren ziek thuis en begon me te vervelen. Ik begon me nutteloos te voelen en steeds minder vaak verscheen er een lach op mijn gezicht. Toen besloot ik te gaan bloggen in eerste instantie om te laten zien dat bloggen met dyslexie prima kan. Later kwamen daar de boeken bij en de Nederlandstalige auteurs. Ik vond namelijk dat deze Nederlandstalige auteurs veel te weinig promotie kregen. Uiteindelijk begon ik weer te lachen, had ik leuke interviews, kreeg ik boeken om te reviewen en begon ik langzaam aan meer over mezelf te vertellen op mijn blog. Je kunt inmiddels dan ook wel stellen dat mijn blog steeds meer op een lifestyle blog gaat lijken in plaats van alleen een boekenblog. Maar ik haal hier nog elke dag veel plezier en kracht uit.

 

Heel veel liefs,

Melanie

 

Wil je mij volgen? Dat kan op Pinterest, Facebook, Instagram en Twitter

 

Een reactie posten

Some Instagrams

© Ambers Things . Design by FCD.