Posts with the label Oostenrijk
Posts tonen met het label Oostenrijk. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Oostenrijk. Alle posts tonen
vrijdag 24 augustus 2018
Vanboven op de toren • Oostenrijk 2018 #7
Daar was het uitzicht prachtig. Vandaag was mijn voorlaatste dag in Oostenrijk, morgen werd ik opgehaald om door te rijden naar Italië, een reis die net zo mooi beloofde te worden. Vandaag zouden we boven op een toren gaan staan om van daaruit te genieten van het uitzicht.
27 juli 2018
Hoewel ik in mijn achterhoofd al dacht aan het feit dat dit mijn voorlaatste dag was, heb ik er toch nog het beste van gemaakt. We konden kiezen of we met de lift of met de trap naar boven zouden gaan en omdat ik niet echt zin had in trappen, heb ik maar de lift genomen.
De toren had 12 verdiepen waarop je kon genieten van een uitzicht over prachtig blauw water. Ook daar werd mijn hoogtevrees op de proef gesteld, maar ik genoot te erg van het uitzicht om er echt last van te hebben.
Verder heb ik niet echt meer veel te vertellen over onze trip naar de toren, maar omdat dit het laatste verhaal uit Oostenrijk is, wil ik toch nog wel even kort iets zeggen.
Oostenrijk was echt geweldig. Ik voelde me er helemaal door opgeladen uitgerust en gelukkig. Het was echt super en ik ben erg blij dat ik deze reis mocht meemaken. Bedankt dat ik mee mocht lieve familie! Love you all! Bedankt om mij na al die jaartjes dat ik jullie niet ben komen bezoeken in Oostenrijk weer allemaal heerlijk te omarmen en mijn Duits weer een beetje op te krikken. Jullie zijn schatten!
Liefs,
Amber
donderdag 23 augustus 2018
Alles voor het uitzicht • Oostenrijk 2018 #6
We hadden ondertussen al van alles gedaan, maar echt veel gewandeld hadden we nog niet. We zouden dus naar een bepaalde berg rijden om daar een grote wandeling te maken en naar beneden te komen met een rodelbaan. Dat plan liep alleen niet helemaal zoals verwacht.
26 juli 2018
Het was de bedoeling dat we onze auto ergens beneden zouden parkeren om naar boven te wandelen, maar uiteindelijk stonden we per ongeluk al boven geparkeerd. Niet goed wetend wat we nu zouden doen stonden we een beetje te koekeloeren en zagen we plots dat er op de plek van de rodelbaan (waar we dus naast stonden) ook een soort van speeltuin met allerlei activiteiten was, dus zijn we dat maar gaan doen. Alexx vond het geweldig en dat is wat telde natuurlijk.
Iets later gingen we middageten en besloten we om toch nog even een wandeling te maken voor we de rodelbaan naar beneden zouden nemen.
Oké dus het plan: nog een stuk naar boven wandelen met een volle maag.
Het resultaat: Wat een verdomd slecht plan!
Het stuk naar boven was veel steiler dan verwacht en was zeer moeilijk te beklimmen op een volle maag, toch hebben we doorgezet, want we moesten toch echt wel even een foto maken van dat uitzicht. Was het uitzicht het waard? Goh, zeg jij het maar.
Foto's gemaakt, weer naar beneden en een ijsje gegeten. Klaar om de rodelbaan op te kruipen. Niet bang deze keer want deze karretjes gingen vast, waardoor je er niet uit kon vliegen. Volle gas vooruit en een dikke kilometer naar beneden om de dag af te sluiten.
Liefs,
Amber
zaterdag 18 augustus 2018
Grote waterval, kleine kat en kleinere kabouters • Oostenrijk 2018 #5
Een paar dagen geleden gingen we al naar een kleine waterval in de buurt van waar we verbleven, tevens de dag waarop ik veranderde in roodkapje. Vandaag zouden we een grote waterval bekijken. Het blijft cool dat de natuur zo'n prachtige dingen kan creëren, zonde dat wij het allemaal kapot moeten maken, maar bon. Op naar de waterval.
De wandeling naar boven was veel korter dan we hadden verwacht, we konden gewoon met de trap gaan, maar het was wel echt de moeite waard om een keer te zien. Ik weet verder niet zo goed wat ik kan vertellen over een waterval, maar gelukkig is dat niet waar onze dag eindigde.
Toen we weer beneden waren, maakte we een stop bij het caféetje dat onderaan de waterval was. Ze hadden er geitjes, konijntjes, kippen, pauwen en super schattige kittens. Terwijl we gezellig onze drankjes zaten te drinken en aan het babbelen waren, kwam er een man die aan het tafeltje naast ons zat naar ons toe met één van de kittens in zijn handen en zette haar op onze schoot. Die kitten was echt zo enorm schattig, ik wou haar echt mee naar huis nemen en toen zag ik dat er nog eentje rondliep. Ze speelde zo heerlijk samen, I loved it.
Onze drankjes waren op, maar onze dag zat er nog niet op, we zouden nog even langs een soort van kabouterparkje gaan. Dat was alleen veel kleiner dan verwacht. We stonden opeens in de achtertuin van iemand om naar haar ini mini kabouterpark te kijken. Gelukkig vonden we dat met zen alle best grappig.
We gingen nog even iets eten boven op de berg en dan was het alweer tijd om terug te gaan naar ons hoteletje om een spelletjes avond te houden.
Liefs,
Amber
Hoogtevrees? Dat ken ik niet (meer) • Oostenrijk 2018 #4
Gisteren kon je lezen dat ik een nieuw hoofdstuk in mijn leven ben begonnen. Ik beloof jullie dat hier later nog een heel uitgebreid artikel (en meer) over online komt, maar voor nu hou ik het even kort. 23 juli 2018 sprong ik mijn nieuwe hoofdstuk in en dat door af te komen van mijn hoogtevrees.
23 juli 2018
'Wat denk je? Zullen we dat hoge parcours ook nog doen?' 'Euhm...' We keken elkaar onzeker aan, maar hebben dan toch maar besloten om verder naar boven te klimmen. Anders zouden we spijt krijgen dat we het toch niet gedaan hebben. Ziplinen is sowieso wel iets dat op mijn bucketlist staat en aangezien ik deze zomer aan mijn bucketlist bezig ben, was dit dus de perfecte kans om ziplinen af te strepen. (
Nu we het toch over mijn bucketlist hebben kan ik jullie ook meteen vertellen over Project bucketlist. Project Bucketlist is één van de projecten waar ik de afgelopen tijd mee aan de slag ben gegaan en eindelijk is hij 'klaar'. Onder de tab Projecten kan je nu mijn bucketlist vinden. Roze staat voor de dingen die ik nog wil doen, blauw voor waar ik mee bezig ben en geel/foto staat voor de dingen die al gedaan heb. Overal waar er klik onder staat zijn meteen dingen waar ik een artikel over heb geschreven. Als je klikt op klik beland je zo op het artikel. Als je hem na het lezen van dit artikel even bekijkt, krijg je meteen een preview van de komende vakantie terugblikken.
Boven konden we kiezen tussen makkelijke, middelmatige en moeilijke parcours. Wij kozen eerst voor middelmatig en dat ging op zich best goed. Het enige waar we beide echt gek van werden was het feit dat we telkens in het midden van een hindernis onze veiligheid weer op en af moesten klikken omdat we anders niet verder konden. Alles ging vlot en goed tot ik op een bepaald moment op een koord moest wandelen met niet echt iets om mij aan vast te houden, behalve dan die veiligheid die boven me vastzat en een koord dat net iets te laag naast me ging. Ik bibberde heel erg en heb hier en daar ook even een gil gelost omdat ik mijn evenwicht maar niet kon vinden en ja hoor, toen moest ik die veiligheid weer van koord wisselen. Ik ben veilig en wel aan de overkomt gekomen, maar stond nog zo hard te bibberen van die hindernis dat ik niet meer verder durfde. Gelukkig kon je (als je weer terug over da koord ging) met een korte zipline naar beneden. Ikke dus weer dat koord op en hup die zipline op om dan samen de grote ziplines te gaan beklimmen.
Long story short, ik ben mijn hoogtevrees dan toch maar eens onder ogen gekomen en heb het allemaal (met knikkende knieën) overleefd. Ik ben trots op ons, op mezelf. Trots op alles wat er de laatste tijd allemaal aan het gebeuren is. Gelukkig met hoe jullie er op reageren en blij dat ik voor vele een voorbeeld mag zijn. Dat ik door mijn eigen grenzen te verleggen andere kan inspireren dat ook te doen en dat ik door te doen wat ik het liefste doe zoveel nieuwe vriendinnen heb kunnen maken. This is the new me. This is who I always wanted to be... more coming soon.
Liefs,
Amber
donderdag 16 augustus 2018
Mijn verhaal kwijt en roodkapje spelen • Oostenrijk 2018 #3
In deze serie van Oostenrijkse avonturen, ga ik het hebben over acht verschillende hoogtepunten. Vandaag zijn we alweer aan hoogtepunt 3 aangekomen, een hoogtepunt dat misschien niet heel veel te maken heeft met Oostenrijk zelf, maar wel met mij en mijn leven. Wie mij volgt op Instagram of Facebook heeft het hoogstwaarschijnlijk al gezien, wie niet nog niet, maar lees in beide gevallen toch maar verder.
22 juli 2018
Het zou een spannende dag worden, dat wist ik al voor ik vertrokken was. Dat wist ik al toen ik mijn artikel doorstuurde naar 'Badass Magazine' en ik een mail terugkreeg met de datum waarop mijn artikel online zou komen. 22 juli is sowieso al een dag die als 'speciaal' in mijn agenda staat, maar nu vind ik hem nog specialer. 22 juli 2018 was de dag waarop ik een heel shitty hoofdstuk uit mijn leven deelde met het wereld wijde web om er zo een soort van punt achter te zetten. Misschien was het eerder een puntkomma ach ja, het was in elk geval een begin van iets nieuws.
Je kan het artikel lezen door hier te klikken als je dat nog niet gedaan hebt. Ik heb het geschreven met een emmer vol aan tranen omdat het zo persoonlijk en moeilijk was om die wonden weer open te scheuren. De reacties die ik er op heb gekregen hebben me ook in tranen gekregen. Iedereen was zo lief en was zo open over waar zij doorheen gaan, ik voelde me zo gelukkig door het feit dat mensen steun vonden in mijn boodschap, maar ook om het feit dat het er eindelijk uit is.
Wat er in Oostenrijk gebeurde ondertussen? We trokken naar een waterval in de buurt van waar we verbleven. Tijdens het wandelen zagen we een paar eetbare paddestoelen op de weg en al snel veranderde onze wandeling in een paddestoelen zoektocht en hoewel roodkapje geen paddestoelen plukt in het bos, voelde ik me toch echt wel roodkapje.
Het was een rustig dagje dat ik met kriebels van enthousiasme en tranen in mijn ogen heb overleefd en hoewel er in jullie ogen misschien niet al te veel spektakel in deze dag zat, het was voor mij de dag waarop er een nieuw hoofdstuk zou beginnen en alleen daarom hou ik van deze dag.
Liefs,
Amber
woensdag 15 augustus 2018
Babygeiten aanval en oog in oog met een lynx • Oostenrijk 2018 #2
Mijn vakantie avontuur was nog maar net begonnen en ik had al grenzen verlegd door te gaan rodelen en plannen te maken voor een minimalistischer leven. Als je niet weet waar ik het over heb, dan raad ik je aan om het artikel van gisteren even te lezen. Vandaag ga ik het hebben over onze trip naar de dierentuin, maar vooral heel veel foto's delen die ik daar heb genomen.
20 juli 2018
Nadat we gisteren de hele dag op familiebezoek zijn geweest, was het vandaag tijd om te gaan wandelen door de dierentuin. In deze dierentuin kan je alleen maar dieren vinden die je in Oostenrijk kan vinden en krijg je bij het binnengaan een zakje voer dat je aan verschillende dieren mag uitdelen. Mijn zusje vond dat echt geweldig en wou het liefst de hele dag eten geven aan de dieren, maar dat zal je wel merken op de foto's.
Ik weet niet of ik nog meer moet zeggen bij al deze foto's, maar ik ben en blijf nog steeds Amber en ik praat graag dus. De foto van de bergen is trouwens genomen door mijn zusje, hoe cool is die? Het lijkt echt op een schilderij of zo! Wat ik zo leuk vond aan deze dierentuin was 1) dat je de dieren daar mocht voeren en 2) dat je er echt heel dicht bij de dieren kon komen. Hierboven die je een lynx echt een super prachtig dier, maar ook een dier dat ik toch liever niet in het wild tegenkom. Door deze dierentuin kreeg je toch de kans om het dier van heel dichtbij te bekijken en dat vond ik zo cool! Ook het feit dat de dieren echt in de natuur zitten en niet achter glas deed mijn dierenhart goed. In tegenstelling tot de dierentuinen bij ons, zie je dat de dieren zich hier echt goed voelen en goed verzorgt worden en dat vind ik echt magisch. Misschien moeten jullie doorheen deze vakantie verhalen even een blaadje bijhouden om te tellen hoe vaak ik het woord magisch ga gebruiken, want spoiler alert, dat gaat nog heel vaak gebeuren.
Trouwens, ik wil later ook echt een geit! Jullie hebben het misschien al gezien op Instagram, maar ik wil ondanks het feit dat er een geit mijn zusje aanviel, wat zowel hilarisch was als verschrikkelijk erg omdat ze erg schrok en super hart moest huilen, wil ik echt een geitje later. Het geitje rook trouwens restjes eten in het tasje dat mijn zus droeg waardoor het op twee poten ging staan tegen haar. Het sprong met andere woorden een beetje op haar, ze had geen pijn hoor, maar was vooral heel erg geschrokken. Was ik even blij dat het maar een kleine geit was die op haar sprong en niet die dikke die op mij wilde springen.
Tot morgen voor hoogtepunt nummer drie van mijn Oostenrijkse avontuur!
Liefs,
Amber
dinsdag 14 augustus 2018
De eerste angst werd overwonnen • Oostenrijk 2018 #1
Ondertussen lijkt mijn vakantie in Oostenrijk alweer een eeuwigheid geleden, maar dat houdt mij niet tegen om jou toch nog in geuren en kleuren over te vertellen. Het was een reis die veel in mij heeft losgemaakt, maar laten we maar gewoon beginnen bij hoogtepunt nummer één van mijn twee weken in Oostenrijk.
18 juli 2018
De tweede dag van onze reis gingen we met de familie naar Wolfgang om onze eerste wandeling te gaan maken. Ik kan je nu al vertellen dat ik het daar echt een magische plek vond. Het heldere blauwe water, de prachtige bergen, het kalmerende geluid van de golfjes en hoe alles er zo netjes was zullen me zeker nog wel een tijd bijblijven.
Ik was nog maar een dag in Oostenrijk en ik was al verliefd op hoe het leven er daar aan toe gaat, nu ja, op hoe vriendelijk zij omgaan met de natuur en het milieu en hoe alles er zo veel minimalistischer is.
De laatste tijd kijk ik steeds meer video's die gaan over minimalisme en hoe we eigenlijk met de wereld zouden moeten omgaan, deze video's geven me steeds opnieuw opruimkriebels en zin om ook zo te gaan leven, in Oostenrijk zijn die kriebels veranderd in ideeën en plannen om beetje bij beetje minimalistischer te gaan leven. (Is in Italië wel een beetje mislukt maar dat lees je later nog.)
Wij dromen bijna allemaal van grote huizen met heel veel dure spullen in, terwijl we eigenlijk ook best met minder zouden kunnen overleven. Onze hebzucht is vaak echt groot en zit er echt ingebakken en hoewel ik zelf ook droom van een huis met een gigantische tuin met een dikke auto voor de deur en designer handtassen in mijn kast en ik daar toch echt wel voor ga blijven werken omdat ik alleen zo echt iets met mijn leven doe, zijn er dingen die ik niet meer ga kopen en dingen die ik wel minimalistischer wil gaan aanpakken, maar goed over minimalisme later meer, we hadden het eigenlijk over Wolfgang.
Al het afval dat er tijdens het wandelen werd gevonden, werd netjes opgeraapt en in de vuilbak gegooid en ooh wat zou ik willen dat dat bij ons ook zo was! Alles ziet er gewoon meteen zoveel rustiger uit zonder flesjes, zakken, papiertjes en sigaretten op de grond. Ja, echt waar! Ik heb geen enkele peuk op de grond zien liggen in die volle twee weken Oostenrijk.
Al het afval dat er tijdens het wandelen werd gevonden, werd netjes opgeraapt en in de vuilbak gegooid en ooh wat zou ik willen dat dat bij ons ook zo was! Alles ziet er gewoon meteen zoveel rustiger uit zonder flesjes, zakken, papiertjes en sigaretten op de grond. Ja, echt waar! Ik heb geen enkele peuk op de grond zien liggen in die volle twee weken Oostenrijk.
Na onze wandeling zijn we een paar minuten verder gereden om te rodelen. Toen ik jonger was en naar Oostenrijk ging, deden we dat ook altijd, maar ik durfde het nooit alleen te doen uit angst dat ik te snel zou gaan en uit de bocht zou vliegen. Nu ben ik ondertussen 16 (bijna 17 omg) en past mijn dikke reet niet meer in het kinderzitje van dat karretje, dus had ik twee keuzes. Of ik ging alleen of ik ging niet. Of ik bang was? Ja, toch wel. Ik ben een echte controlefreak en moet er altijd zeker van zijn dat iets echt veilig is voor ik echt de stap durf te zetten en het idee dat ik toch echt wel uit die bocht kon vliegen schreeuwde door mijn hoofd, maar hey, ik heb het wel gedaan.
🚰
Ik heb waarschijnlijk meer geremd dan wat anders want opeens hoorde ik dat er een jongetje vlak achter mij zat, iet wat schuldig begon ik dan toch maar iets sneller te gaan, maar die kleine was toch al boos dat ik hem ophield en dat kon mij niet al te veel schelen, ik kende hem toch niet. Eenmaal beneden besloot ik wel om niet nog een keer naar boven te gaan, maar was ik wel trots dat ik het voor de eerste keer alleen gedurfd heb en mijn gedachten de baas ben geweest.
Die 5 minuten achteruit naar boven gaan waren trouwens echt 5 verschrikkelijke minuten in mijn leven. Ieder stemmetje in mijn hoofd was mij aan het waarschuwen voor hoe die trip naar beneden kon aflopen maar euhm update: ik leef nog en ben niet uit de bocht gevlogen.
Liefs,
Amber
Liefs,
Amber
Thinking will not overcome fear, but action will. ~ W. Clement Stone
Abonneren op:
Posts (Atom)
Hey there!
Over mij
- Amber Jamie
- Een creatieve duizendpoot met een hart voor het motiveren en inspireren van anderen. Ze is dol op koffietjes drinken, Netflix kijken en boeken lezen.