Posts with the label Funtivities
Na afloop van mijn meest verschrikkelijke examen, was het tijd voor ontspanning. Het plan: de liefde en ik zouden logeren bij een vriend nadat de twee waren gaan karten. Onderweg moesten we alleen nog even een laadpauze nemen. Het gevolg, een sneeuwballen gevecht en een nieuw vinkje op mijn bucketlist.
Je hebt ze vast wel al zien voorbij komen, die TikToks waarop zoetsappige koppels een schilderij maken van hun handen. Well so did I! En aangezien ik dus ook deel uitmaak van zo een zoetsappig koppel, moest ik dat natuurlijk ook eens proberen.
Mijn lief heeft een hond en die hond is zot van diertjes. Muisjes, egeltjes en alles wat je nog meer in onze tuin vindt. Het liefst speelt hij er de hele dag mee. Daarom waren we erg benieuwd wat er zou gebeuren als we onze kleine viervoeter zouden meenemen naar de dierentuin. Spoiler alert: het was verschrikkelijk schattig.
I'm a sucker voor esthetische branding en al helemaal wanneer die perfect aansluit bij de mijne. Toen de woorden 'Happiness Expo' op mijn roos gekleurde scherm verschenen en ik werd toegelachen door een enorm schattige smiley duurde het dus niet lang voor ik verkocht was. Daarom trok ik meteen op de openingsdag naar de Happiness Expo in Brussel, samen met mijn twee beste vriendinnen. Hopende dat ik even enthousiast zou zijn over de expo als over de branding.
Hoe "Oké guys! As we all know wordt M. eindelijk 18 dit jaar, dus ik vind da we iets moeten organiseren om da te vieren" plots uitmondde in een tweedaagse kippen uitstap vol emoties en een verjaardagsfeest om nooit meer te vergeten.
 |
| Waarom ge de pixels in deze foto kunt tellen weet ik ook ni, maar beter dan dit wordt het ni sorry. |
Vrijwilligerswerk, het is iets wat ik altijd al heb willen doen, maar waar ik nooit aan ben toegekomen. Afgelopen zomer werd ik echter benaderd door CAW Kwadraat met de vraag of ik één van hun buddycoaches wilde worden. Een intake gesprek, een training en een handtekening later mocht deze meid zich officieel vrijwilliger beginnen noemen.
Het voelt opeens heel stom dat ik hier ben. Schrijvend over iets leuks dat afgelopen week is gebeurd terwijl ik dat al maanden niet meer heb gedaan. Terwijl ik al maanden elke drang naar schrijven compleet negeer vanuit angst. Ma eigenlijk moet ge door de weerstand heen bijten, dus hier ben ik eindelijk nog eens met een dagboekje.
Misschien weet je het al, misschien niet, maar Albert Camus en ik delen een achternaam. Dit houdt in dat ik al bijna heel mijn leven de vraag krijg of we familie zijn. Wanneer ik daar dan nee op antwoord wordt die vraag altijd vervolgt door de vraag of ik al ooit een boek van hem heb gelezen. Ook daarop antwoordde ik altijd met nee, maar sinds 17 augustus kan ik daar eindelijk ja op zeggen. Woohoo!
Na te zijn ontsnapt uit escape hotel Beveren, trokken mijn zusje, H, K en ik met ons vieren naar Tour & Taxis in Brussel om ons te verdiepen in de wondere wereld van het hyperrealisme.
