Posts with the label Bucketlist
Op 23 december 2024, mocht ik op de valreep van het nieuwe jaar nog een doel afstrepen van mijn bucketlist: 205 // iemand die ik graag zie een tattoo laten ontwerpen (en die laten zetten natuurlijk). Dat ik dit doel op deze manier zou vervullen, had ik nooit verwacht, maar vooral nooit gewild.
Na afloop van mijn meest verschrikkelijke examen, was het tijd voor ontspanning. Het plan: de liefde en ik zouden logeren bij een vriend nadat de twee waren gaan karten. Onderweg moesten we alleen nog even een laadpauze nemen. Het gevolg, een sneeuwballen gevecht en een nieuw vinkje op mijn bucketlist.
Hoe "Oké guys! As we all know wordt M. eindelijk 18 dit jaar, dus ik vind da we iets moeten organiseren om da te vieren" plots uitmondde in een tweedaagse kippen uitstap vol emoties en een verjaardagsfeest om nooit meer te vergeten.
 |
| Waarom ge de pixels in deze foto kunt tellen weet ik ook ni, maar beter dan dit wordt het ni sorry. |
Vrijwilligerswerk, het is iets wat ik altijd al heb willen doen, maar waar ik nooit aan ben toegekomen. Afgelopen zomer werd ik echter benaderd door CAW Kwadraat met de vraag of ik één van hun buddycoaches wilde worden. Een intake gesprek, een training en een handtekening later mocht deze meid zich officieel vrijwilliger beginnen noemen.
Soms, komen er dromen uit waarvan je eigenlijk eerst niet wist dat je ervan droomde. Zo ook bij mij toen ik, ondertussen een hele tijd geleden, te horen kreeg dat ik mezelf nu een Happiness Coach mag noemen.
Misschien weet je het al, misschien niet, maar Albert Camus en ik delen een achternaam. Dit houdt in dat ik al bijna heel mijn leven de vraag krijg of we familie zijn. Wanneer ik daar dan nee op antwoord wordt die vraag altijd vervolgt door de vraag of ik al ooit een boek van hem heb gelezen. Ook daarop antwoordde ik altijd met nee, maar sinds 17 augustus kan ik daar eindelijk ja op zeggen. Woohoo!
Het was alweer een tijdje geleden dat ik iets van mijn bucketlist kon schrappen, maar op 8 juli was het eindelijk nog eens zo ver. Ik sliep namelijk in een boomhut, of nu ja, boomtent in het Wildpark van de Grotten van Han.
Afgelopen woensdag was het nog eens tijd om iets nieuws te proberen. Dit keer werd dat iets dat al een tijdje op mijn bucketlist stond: een groepsles yoga volgen. Iets dat ik ging uitproberen met vriendin E. die net als ik af en toe ook eens in haar eentje aan yoga doet. Was de groepsles wat ik eruit hoopte te halen of niet? Je leest het hier.
Puzzelen, het werd tijdens de lockdown plots een nieuwe hobby van vele mensen, maar zelf ben ik er nooit echt mee bezig geweest. Ik kon de fun er niet echt van in zien. Toch was ik benieuwd naar wat al die mensen plots vonden in dat puzzelen, dus toen ik mij realiseerde dat het in mijn eentje voltooien van een puzzel ook een kleinigheidje was dat nog op mijn bucketlist stond, begon ik ook eens aan een puzzel.
Lezen is niet altijd mijn favoriete bezigheid geweest, maar sinds ik mijn liefde ervoor gevonden heb droom ik al van een gigantisch gevulde boekenkast. Uiteraard begint elke grote boekenkast met een kleine boekenkast en dus zorgde ik er beetje bij beetje voor dat boekenkast één gevuld werd.
Het zetten van een tattoo is iets wat ik altijd al heb willen doen. Toch was het niet iets dat ik zomaar wilde doen. Ik wilde graag een tattoo met veel betekenis, gezet door iemand die ik volledig kon vertrouwen. Op 9 maart 2021 kwam mijn droom eindelijk uit en liet ik een belangrijk deel van mijn leven vereeuwigen op mijn lichaam.
Back in 2015 begon ik met bloggen om meer gebruik te maken van mijn liefde voor schrijven. Ik had oprecht nooit verwacht dat er mensen mijn schrijfsels zouden lezen, er dingen van zouden leren en al helemaal niet dat ik er ooit zelfs een zakcentje mee zou verdienen. Op 8 maart 2021 kreeg ik echter voor het eerst geld gestort dat ik verdiend had door het hebben van een blog.
Wie mijn leven volgt op Happybeat, weet dat ik in het zesde jaar van de middelbare school een erg moeilijke periode doorging. Ik heb echt mijn uiterste best gedaan om die zwarte periode te combineren met het naar school gaan, maar door de hoeveelheid lessen die ik gemist had, kreeg ik eind jullie voor een volle klas te horen dat ik alsnog een c-attest behaalde. Ik kan u vertellen, mijn wereld stortte op da moment nog maar eens in, maar 1,5 jaar later kan ik dan eindelijk zeggen dat ik klaar ben met de middelbare school. FEESTJE!
Benieuwd naar welke films er speelden in de Kinepolis, scrolde ik door het filmoverzicht toen ik plots ik tegenkwam waar ik iemand een heel groot plezier mee zou doen moesten we daar naartoe gaan. Een beetje over en weer geloop tussen het winkelwagentje en mijn mama later, was ik twee tickets voor de bioscoop rijker en kon ik dit item van mijn bucketlist schrappen.
Rode Neuzen Dag is een inititief waar ik echt voor de volle 100% achter sta en daarom was ik ook echt ontzettend blij toen ik op 29 november 2019 naar het grootse Rode Neuzen concert kon gaan. Tot mijn grootste verbazing, mocht ik die dag ook meteen 2 items van mijn bucketlist schrappen.
Gisteren trok ik naar de bib om een briefje achter te laten in een boek. Ik vond het best wel spannend omdat ik niet wou dat iemand het zag. Daarom deed ik alles snel snel en trok ik geen foto van het briefje in het boek zelf, maar ik beloof je dat ik het er heb in geplakt.
Op 8 augustus 2019 deed ik nog eens iets dat op mijn bucketlist stond. Het was donker, het was nat en het was koud en eigenlijk was het helemaal niet spectaculair, maar het was wel fun. Mijn broertje en ik zwommen namelijk onder de sterren van Frankrijk.
7 juli trok ik, samen met R in pyjama naar de cinema om twee doelen van mijn bucketlist te schrappen. In het begin voelde ik mij wel raar, zo in mijn pyjama, maar dat gevoel verdween toen we eenmaal binnenkwamen in de Kinepolis. Blijkbaar gaat bijna iedereen zo gekleed naar de cinema voor de laatste film van de avond. Doel één werd dus succesvol afgevinkt.
In oktober 2017 verloor ik mijn hart aan Parijs tijdens onze klasdagen. Nog vaak denk ik terug aan het gevoel dat die stad me gaf. Iets wat ik eigenlijk niet met woorden kan omschrijven. Ik kreeg toen echter niet de kans om de Eiffeltoren te beklimmen, maar dat werd goedgemaakt op 20 augustus 2018. En ik moet zeggen, die ervaring heeft mij nog verliefder gemaakt op Parijs.
